رفتـــــــــی...
در فصلــــی که تنهــا امیــــــــــــــدم خـــــدا بـود
و ترانــه و تـــــ ــــو
تــو که گمـــان می کــردم از تبــار آسمــــــــانـی
و دلتنگـــــــــی هـایم را در می یــــابـی
تــو که گمــان می کــردم ســـــ ـــــاده ای
و سادگـــی ام را بـــــاور
ولـــی افســــوس که حتـی نمی خواستــــی
هـــم قســـ ــــم بــاشی
افســـوس رفتـــی...
ســـاده ، ســاده مثـل دلتنگــــی هـای مـــ ـــــــن
و حتـی ســاده مثـل سادگــــــــــی هـایم
مــــن مــــاندم و یـک عمـــر خاطــــره
و حتـی بــــاور نکـردم ایـن بریــــــــــــدن را
کـاش کمـــی از آنچـه که در بــــــــــاورم بـودی
در بــــــــــــــــاورت خانــه داشتـــم
کــاش می فهمیـــــــــــدی صداقـــت ی را که در حرفــم بـود
و در نگاهــــت نبــود
رفتــــی و گریـــه هـایم را ندیــدی
و حتـی نفهمیـــدی مــــــــــــن تنهــا کسـی بـودم که.....
قصـــــه به پـایــان رسیــد
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید